Metalowa powierzchnia — surowa, szlifowana, anodowana czy galwanizowana — silnie odbija światło. To sprawia, że dobór i ustawienie oświetlenia mają tu większy wpływ na jakość obrazu niż w przypadku matowych tworzyw, a odblask bywa trudny do odróżnienia od rysy bez odpowiedniej kwalifikacji optyki.
Wady na komponentach metalowych — pęknięcia, porowatość odlewu, zadziory po obróbce, korozja — bywają subtelne i wymagają wysokiej rozdzielczości względem wielkości elementu. Ocena kamery i optyki względem minimalnej wielkości wady, którą trzeba wykryć, jest tu pierwszym krokiem kwalifikacji.
Ze względu na wagę i twardość materiału, komponenty metalowe często mają też inne wymagania co do pozycjonowania i uchwytu na stanowisku, co wpływa na powtarzalność obrazowania — a więc i na jakość inspekcji.